" دمی با شیخ "

                                        

 

اهالی اصفهان می‏دانند كه ساحل زاینده رود سست و باتلاقى است و قابلیت ساختمان را دارا نمى‏باشد ، شیخ بهایى به دستور شاه عباس مجبور بود كه در همین زمین سست و باتلاقى مبادرت به ساختمان یك مسجد و یك مدرسه نماید تا ساختمان‏هاى میدان نقش جهان تكمیل گردد .

 شیخ بهایى علاوه بر علوم دینى در دانش‏هاى ریاضى و مهندسى ساختمان نیز تبحر داشت از این رو براى شروع ساختمان در زمین باتلاقى زاینده رود دستور داد قطعات بزرگ و قطورى از ذغال چوب تهیه و آنها را در پى ساختمان نهادند و روى آنها را شفته ریزى كردند منتهى براى اینكه ملات خاك و آهك حسابى مخلوط گردیده و محكم شود ٬ در جلوى چشم كارگران ساختمانى و مردم اصفهان هر روز چند مشت سكه طلا به داخل شفته‏ها مى‏ریخت و از كارگران و مردم مى‏خواست كه سكه‏ها را براى خود پیدا كنند .  

هر روز هزاران نفر از اصفهانى‏ها به ساحل زاینده رود مى‏آمدند و پاها را برهنه كرده و به داخل شفته‏ها مى‏رفتند و با پاها و دست‏هاى تا آرنج لخت خود ٬ كوهى از خاك و آهك را زیر و رو مى‏ساختند تا سكه را پیدا كنند ، بعضى‏ها با این جستجو موفق به پیدا كردن چند سكه مى‏شدند و به طمع پیدا كردن سكه بیشتر ملات خاك و اهك را بیشتر پا زده و زیر و رو مى‏كردند و به این ترتیب خاك و آهك را بیشتر پا زده و زیر و رو مى‏كردند و به این ترتیب بهترین و زیادترین خاك و اهك كه براى ساختمان مناسب بود به وجود آمد و مدرسه زیباى چهارباغ اصفهان در كنار ساحل سست زاینده رود بنا شد و امروز كه چهارصد سال از عمر این بناى زیبا مى‏گذرد هنوز در كمال استحكام قرار دارد و شاید كمتر كسى بداند كه این بنا چگونه ساخته شده است .

 

                         تا  کی  به    تمنای   وصال تو      یگانه
                         اشکم شود از هر مژه چون سیل روانه
                                 

                         خواهد که سرآید غم هجران تو یا نه ؟
                         ای تیره  غمت  را  دل  عشاق  نشانه

" دمی با روشنفکرانه زنده "

             

 

« نوآم چامسكى » دانشمند و فعال سياسى آمريكايى به عنوان محبوب ترين روشنفكر زنده جهان برگزيده شد .

ماه گذشته دو نشريه مشهور و پرخواننده « پراسپكت » چاپ انگليس و « فارين پاليسى » چاپ آمريكا در يك نظرسنجى مشترك از خوانندگان خود خواستند تا از بين يكصد نامزد ارائه شده ، برترين روشنفكر معاصر جهان را انتخاب كنند .

پس از پايان مدت ارسال آراى خوانندگان ، در نهايت با بررسى بيش از ۲۰ هزار رأى ارسالى ، چامسكى زبان شناس و انديشمند سياسى ۷۷ ساله و استاد دانشگاه « ام.آى.تى » آمريكا در رتبه نخست قرار گرفت .

  

           

دربين اين نامزدها نام دكتر « عبدالكريم سروش »  و خانم « شيرين عبادى » نيز به چشم مى خورد كه در پايان عبادى به عنوان دوازدهمين ، سروش به عنوان پانزدهمين روشنفكر برجسته معاصر جهان برگزيده شدند .

   

 

در اين نظرسنجى « اومبرتو اكو » داستان نويس ۷۳ ساله ايتاليايى رتبه دوم را به دست آورد . وى كه متخصص ادبيات و فلسفه سده هاى ميانه است قبلاً استاد دانشگاه هاروارد بود ، ولى پس از دريافت جايزه ادبى نوبل به زادگاه خود بازگشت و هم اكنون استاد دانشگاه بولونيا است .

                                                                                                               منبع : امروز

" دمی با نطفه "

                    

يك عضو فراكسيون اصولگرايان مجلس هفتم ، گفت : حملات وحشيانه آمريكايي‌‏ها و فجايعي كه كشورهاي غربي در ساير كشورهاي جهان نظير عراق و افغانستان و ... به وجود آوردند به دليل حرام زاده بودن آنهاست .

موسي الرضا ثروتي افزود : زماني كه در جامعه‌‏اي به دليل شيوع روابط غيراخلاقي و بدون قانون بين زنان و مردان ، تشكيل نطفه‌‏هاي حرام و سقط جنين امري عادي مي‌‏شود ، نمي‌‏توان انتظاري بيش از آنچه در مورد آمريكايي‌‏ها مي‌‏بينيم ، داشته باشيم .
وي ادامه داد : تنها از نطفه‌‏هاي حرام بر مي‌‏آيد كه بخواهند به راحتي دست به نسل كشي و انسان كشي بزنند و اصلا هم بر ايشان مهم نباشد .

وي ادامه داد : اثرات منفي روابط نامشروع بين زنان و مردان در جوامع غربي كه به اين مسايل بي قيد هستند كاملا محسوس است و وجود افسردگي گسترده در بين مردم غرب از همين مساله نشات مي گيرد .

ثروتي با اشاره به آماري در آمريكا مبني بر اينكه بيش از يك سوم از فرزندان آمريكايي پدر و مادر مشخص ندارند ، گفت : اگر دستورات اسلام و مباني اخلاقي دين در جامعه به طور مناسب اجرا و عملي شود قطعا چنين خطراتي نمي‌‏تواند تهديد كننده باشد زيرا در ارزش‌‏هاي ديني ما تاكيد شده است كه اگر زن بارداري يك دانه انار بدون رضايت صاحب آن بخورد در نطفه وي اثر مي‌‏گذارد و اين نشان از حساسيت اين مسايل ارزشي و اخلاقي دارد .

                                                                                                           منبع :  ايلنا

" دمی با بتهای قرن "

 

 

گروه راک بيتلز با پشت سر گذاشتن لوئی آرمسترانگ ، ستاره موسيقی جاز و لوسيل بال ، بازيگر برنامه های تلويزيونی، با رای خوانندگان مجله " ورايتی " به عنوان شمايل قرن شناخته شد .

اين مجله ، بيتلز را " گروهی منحصر به فرد " خوانده که " بيشترين تاثير را بر شکل دهی به سيمای حرفه نمايش در دوران نوين گذاشته است " .

مجله آمريکايی ورايتی ، صد چهره شاخص و " شمايل گونه " دنيای سرگرمی را در صد سال گذشته رتبه بندی کرده است . برای تهيه اين فهرست ، خوانندگان مجله از ميان نامزدهايی که فعالان صنعت سرگرمی برگزيدند ، به چهره های مورد نظر خود رای دادند .

 

          

شمايلهای قرن 1 - بيتلز 2 - لوئی آرمسترانگ 3 - لوسيل بال 4 - همفری بوگارت 5 - مارلون براندو 6 - چارلی چاپلين 7 - جيمز دين 8 - مريلين مونرو 9 - ميکی ماوس 10 - الويس پريسلی مجله ورايتی

آرمسترانگ ، آهنگساز برجسته موسيقی جاز و خواننده ترانه " چه دنيای شگفت انگيزی " در جايگاه دوم قرار گرفت و لوسيل بال سوم شد .

 

           

معيارهای مورد نظر برای انتخاب بتهای قرن يا " شمايلها " شامل تاثير تجاری و خلاقانه آنها ، شمار مقلدانشان و ماندگار بودن محبوبيت و جذابيت آنها می شد . حتی اين نکته نيز مورد توجه قرار می گرفت که آيا تصويرشان بر روی پيراهنهای طرفداران، حک شده است يا نه .

                           

در تهيه اين فهرست ، بنا بر آن بوده که همه جنبه های دنيای سرگرمی و حرفه نمايش از جمله بازيگران ، کارگردانان ، فيلمنامه نويسان ، موسيقی دانان ، مجريان تلويزيونی ، حيوانات ، کمدين ها و حتی شخصيتهای کارتونی در بر گرفته شوند .

                                           

با وجود اين ، ده نامی که در صدر فهرست قرار گرفته به ستارگان هاليوود و موسيقی تعلق دارند .

       

 

 از ميان ديگر کسانی که در فهرست صد نفره جای گرفته اند می توان به جانی کارسون، مجری آمريکايی برنامه های تلويزيونی ، جانی کش، خواننده و لاسی ، سگی که در حرفه نمايش ستاره شد ، اشاره کرد.

 

 

ورايتی اين رای گيری را به مناسبت صدمين سال انتشار خود انجام داده است . اين مجله تعداد رای دهندگان را اعلام نکرد .

                                                                                                        منبع : بی بی سی

" دمی با خبر ویژه ی کیهان "

شركت آمریكایی كوما بازی رایانه ای حمله به تأسیسات هسته ای ایران را روانه بازار كرد . این بازی براساس ۵۸ مأموریت طراحی شده كه با شكست مذاكرات بین المللی آغاز می شود و نیروهای آمریكا به تأسیسات اتمی نطنز حمله می كنند و پس از ورود به داخل تأسیسات و به دست آوردن مدارك غیرقانونی غنی سازی اورانیوم ، دانشمندی را كه در حال كار است ، آزاد می كنند .

 

                            

در این بازی كه ایران یك كشور سركش و تروریست نشان داده شده ، پس از نطنز ، تأسیسات آب سنگین اراك مورد حمله قرار می گیرد و كاملاً ویران می شود .
فضای گرافیكی این برنامه كه قابل بازی به صورت یك یا چند نفره و به صورت شبكه ای نیز هست ، به جنوب عراق شباهت داشته و كاربران هنگام بازی می توانند در مورد نحوه حمله و تخریب تأسیسات تبادل نظر كنند .
این بازی نیاز به دقت زیادی دارد و كوچكترین اشتباه موجب مرگ سربازان می شود .
شركت كوما قبلاً بازی حمله به عراق را قبل از لشكركشی آمریكا به این كشور ساخته بود .

" دمی با آيت الله "

                          

 

آيت الله مكارم شيرازي پنجشنبه در جلسه تفسير قرآن در مدرسه امير المؤمنين (ع‌) وجود مشكلات در زندگي انسان‌ها را موجب توجه بيشتر آنها به خداوند عنوان كردند .

آيت الله مكارم شيرازي در اين مراسم انسان را عجيب‌ترين آفريده خداوند معرفي كردند و گفتند : تاكنون كتاب‌هاي فراواني در مورد اجزاي بدن و جسم انسان و روح او نوشته شده است و حتي تا ياخته هم علم بشر پيشروي كرده است ، ولي به تازگي يك دانشمند غربي كتابي نوشته است با عنوان انسان موجودي ناشناخته .
ايشان با مورد توجه قرار دادن اشارات قرآن كريم به آفرينش انسان فرمودند : خداوند با يادآوري و بيان ويژگي‌هاي انسان به دنبال آن است كه بگويد نزديك‌ترين موجودات به انسان خود اوست . با كمي دقت و تأمل آيات خداوند را مي‌توان در جاي جاي بدن خود ديد . كساني كه يك دوره كتاب‌هاي جنين شناسي را مطالعه كنند ، در اصل كتاب خداشناسي را مطالعه كرده‌اند .
استاد دروس خارج حوزه عليمه قم بر اساس سوگندهاي قرآني اين جهان را براي انسان‌ها سرشار از رنج و مشقت ارزيابي كردند و توضيح دادند : خداوند ، انسان را در رنج و درد آفريده است و زندگي در اين دنيا همواره با مشكلات فراوان همراه است . اگر مشكلات در زندگي نباشد آن گاه انسان از همه چيز و ياد خدا غافل مي‌شود . امروز كه اين قدر مشكل داريم غافل هستيم ؛ واي به آن روزي كه مشكل نداشته باشيم . در آن صورت خدا ، قرآن و شريعت را فراموش مي‌كنيم .
ايشان ادامه دادند : وجود مشكلات در زندگي باعث مي شود ما به در خانه خدا برويم و بفهميم كه نبايد در زندگي دنيايي در پي بي خبري و نداشتن مشكل باشيم .

                                                                                                منبع :  رسا نیوز

" دمی با هادی "

                                                   

 

پاسداری     کرد     حمله     مثل    گرگ
جانب          پیرزنی      ،        مادربزرگ

                                                     گفت    پیدا    باشد    از    تو   تار   مو
                                                     بردی      از      پیغمبرو      دین      آبرو

در   کمیته    امشبی    داری    پناه  !
میبریمت      صبح      فردا        دادگاه

                                                     پیرزن  ،  لرزان  ،  شکسته  ، بی رمق
                                                     هرچه چین   بر   صورتش  ، جوی عرق

گفت :   دینی   با   چنین قدر  و  مقام
صاحب     پیغمبر     و     کلی      امام

                                                     اینهمه      آخوند    از     بهرش    قطار
                                                     مجتهدهایش      بزرگ      عمامه   دار

جمله     توضیح     المسائل ها   قطور
هریکی  هفتاد و شش    تا    بوف کور

                                                     قصه     گلشیری     از    صرفش  عقب
                                                     دولت آبادی    ز    نحوش    در    عجب

آنچه     در     آن    هست   آداب   خلا
واقعاً       باید      نوشتن     با      طلا

                                                     با     سخن هائی     چنین   نغز و نکو
                                                     دین   کجا   دارد   غمی     از     تار مو

اینهمه     سرباز   و   هنگ   و   پادگان
حافظ      اسلام    و     پرچمدار      آن

                                                     من   کجا  زورم   به   کاری    میرسد
                                                     لطمه ای  از   موی  و  تاری   میرسد ؟

هیچ    مو    شمشیر   نیکوئی   نشد
هیچ    دینی    بسته    موئی    نشد

                                                     من  کی    از    پیغمبرو    از    دین   او
                                                     برده ام       -   استغفر الله   -       آبرو

پاسدارش  گفت   زان     موی    سفید
کی  شما   پیران   خجالت   میکشید ؟

                                                     چیست  پس  آن  صورتی    روژ    لبت
                                                     جز   نشان   دشمنی    با    مذهبت ؟

روسری  ،  ژرژت که نه  ،  ابریشم است
قیمتش   را   هرچه   پندارم  کم   است

                                                     چکمه هایت    لابد     از      ایتالیاست
                                                     الفتی    شاید    ترا     با      مافیاست

وز    همه     اینها      گرانتر    مانتو ات
دل     ز     مردان  میبرد   رخت   نو ات

                                                     پشم     مانتو      میکند      اغوایشان
                                                     لرزه    اندازد     به     سر   تا   پایشان

چیست این  مانتو  که تو داری به تن  ؟
چادر مشکی     سرت کن      پیرزن  !

                                                     مانتو ات طرح نو  است   و   پشم ناب
                                                     سمبل    طاغوت     و      ضد  انقلاب

این بده   تا من   به   مستضعف  دهم
حق فرستاده  ٬ چرا   از  کف  دهم  ؟!

                                                     گر  رهائی  خواهی   و   شلاق  هیچ
                                                     میدهم  چادرشبی  ،   برخود    بپیچ

مانتو   بگذار    و    پشت سر   نبین
موی خود را هم بپوشان بعد از این !

                                                     این بگفت   و   حکم حق  اجرا  نمود
                                                     خود نوشت آنرا    و    خود امضا نمود

گفت     آن    بانوی    مانتو    باخته
کهنه  چادرشب   به   دوش  انداخته

                                                     «  آبرو   بردم    ز   دین   با  تار  مو
                                                     دادمش   با  پشم   خالص   آبرو  »

                                                                                                شاعر  : هادی خرسندی

" دمی با تاریکخانه "

 داستان تاريكخانه صادق هدايت به پنج زبان انگليسى ، فرانسه ، ارمنى ، تركى و فارسى منتشر مى شود . اين داستان كه يكى از آثار بسيار معروف هدايت است ، اولين بار در سال ۱۳۲۱ در زمانى كه نويسنده آن در قيد حيات بود چاپ شد .

اين اثر به دليل موضوعى كه مطرح مى كند ، بسيار مورد توجه قرار گرفته است . داستان تاريكخانه به موضوع بازگشت انسان به خوشبختى انسان باز مى گردد . به گفته جهانگير هدايت انتشار پنج زبانه اين داستان را نشر صادق هدايت اصفهان بر عهده گرفته است . تاكنون تعداد زيادى از آثار صادق هدايت به زبان هاى زنده دنيا ترجمه شده است كه از آن جمله مى توان به ترجمه اخير كتاب زنده به گور به زبان هاى انگليسى و ارمنى ، ترجمه كتاب سه قطره خون به انگليسى و ترجمه كتاب بوف كور به تمام زبان هاى زنده دنيا اشاره كرد .

                                                                                                              منبع : انتخاب

" دمی با نيلوفر بيضايی "

                                   

 

نمايش بوف کور بر اساس داستان  صادق هدايت از روز شنبه هشتم اکتبر در لندن به روی صحنه آمده است .

نيلوفر بيضايی ، کارگردان ايرانی مقيم آلمان ، اين نمايش را که به مدت هشت شب در سالن تئاتر اشتينر  ( مرکز رودولف اشتينر ) اجرا می شود ، کارگردانی می کند .

او سال گذشته پس از مدتی که خود را از صحنه دور نگاه داشته بود ، به سراغ " بوف کور " هدايت رفت تا با اجرای اين نمايش در شهرهای مختلف آلمان به صحنه بازگردد .

همزمان با نخستين اجراهای بوف کور در آلمان ، خانم بيضايی به بی بی سی گفت که به عقيده او ، آنچه در بوف کور به آن پرداخته می شود ، " در واقع دغدغه های من امروزی ، انسان امروزی و ايرانی امروزی و هرکس که در بن بست کنونی ، در اين وضعيت آشفته اجتماعی زندگی می کند نيز هست . "

اکنون که نيلوفر بيضايی و گروهش پس از يک سال ، با گذر از صحنه های نمايش فرانکفورت ، مانتيس ، کلن ، هامبورگ ، برلين ، استراسبورگ و شهرهای ديگر به لندن رسيده است تا بار ديگر برداشتش را از اين "دغدغه های امروزی" نمايش دهد، نگاهی دوباره خواهيم داشت بر اقتباس او از اين اثر پرآوازه ادبی و گفتگويی را که در نخستين ماههای اجرای اين نمايش در سايت فارسی بی بی سی منتشر شد ، باز می خوانيم .

---

                                                             

بوف کور ، متنی است که کارگردانان تئاتر ، معمولا از نمايشی کردن آن می هراسند و می پرهيزند . هميشه اينگونه به نظر می آمد که " بوف کور " به سبب حضور لايه های پيچ پيچ ذهنی و روانی و تداخل مستمر رويا و واقعيت در يکديگر ، ظرفيت صحنه ای شدن ندارد .

نيلوفر بيضائی ولی " خطر " را پذيرفت و به ياری رنگ و نور و سايه به مصاف دشواری ها و پيچيدگی های " بوف کور " رفت و راستش را بخواهيد در جمع ، خطر از پيش گوشش گذشته است .

درخشان ترين لحظه های نمايشی " بوف کور " بيضائی در آغاز و پايان کار می آيد . متن سرآغاز " بوف کور " را هر سه شخصيت اصلی ، يعنی راوی ، زن اثيری  - و لکاته - و پيرمرد خنزرپنزری - لابلای هم ، و به فاصله های اندک می خوانند و ساختاری شبيه به فرم " کنتر پوان " ( تلفيق ملودی ها ) در موسيقی به وجود می آورند .

بازيگران بوف کور : منوچهر راوين ، هرمين عشقی و فرهنگ کسرائی ، همه توان خود را برای عرضه بازی خوب به کار می گيرند .

در باره " بوف کور " به ويژه برداشت نمايشی نيلوفر بيضائی از آن ، با او به گفتگو نشستم :

" بوف کور " آميخته ای از تخيل و واقعيت است . آيا اين ساختار ترکيبی ، کار شما را برای صحنه ای ساختن آن دشوار کرده است ؟

زمانی که آدم درک کند که تصاوير ذهنی " بوف کور " چه ارتباطی با زندگی و وضيعت واقعی " راوی " دارد ، فکر می کنم که اين درک ، اتفاقا به صحنه ای ساختن آن ها کمک کند . تمام خواب و روياها و همه صحنه ها و لحظاتی که در بوف کور ترسيم شده ، بسيار چيزهای خلاقی است . هنر نمايش هم به گمان من ، در وهله اول با " تصوير " سر و کار دارد و با تصوير سازی ، بيشتر کوشش در اين است که مسائلی که در جريان روزمرگی گم می شوند از طريق ديگر در صحنه تئاتر بازگو بشوند . به هر حال برداشت من از " بوف کور " اين بوده است .

سعی کرده ام دقيقا اين لحظات گم شده را دنبال کنم . تصويرهای رويائی را در ارتباط قرار بدهم با آن چيزهائی که اين آدم ( راوی ) واقعا در زندگی خود لمس می کرده است .

پس هراسی که غالبا کارگردانان از روی آوری به " بوف کور " دارند ، دليل منطقی ندارد ؟

فکر می کنم برای کسانی که به شيوه های ناتوراليستی و روائی کار می کنند ، احتمالا کار روی " بوف کور " دشوار می نمايد . شما که کارهای پيشين مرا ديده ايد حتما توجه کرده ايد که نوع تئاتری که من کار می کنم ، خيلی نزديک تر است به فضای " بوف کور " تا مثلا " حاجی آقا " ی صادق هدايـت . حال آنکه " حاجی آقا " اصولا برای صحنه نوشته شده است . من بيشتر دوست دارم با فضاهای " آبستره " و " سوررئال " کار کنم . روزمرگی زندگی را از روزمرگی جدا کردن و " آشنايی زدايی " کردن ، اساس برداشت های صحنه ای من است . من بيشتر به صورت کلاژ کار می کنم . صحنه ها " پازل " هايی هستند که کنار هم چيده می شوند... به اين جهت کارکردن با " بوف کور " بيشتر راه-دست من است .

ولی بعضی ها تفاوت ميان "بوف کور" شما و کارهای قبلی تان را می بينند . اينها معتقدند که کارهای قبلی شما ، بيشتر رنگ و بوی رئاليستی داشته و بيشتر در آنها به مسائل اجتماعی روز پرداخته شده است . " بوف کور " شما آنها را غافلگير کرده است .

ممکن است که کارهای قبلی من از نقطه نظر موضوع چيز ديگری بوده و نگاه بيشتر به مسائل اجتماعی روز داشته است ، ولی به لحاظ فرم و ساختار فکر نمی کنم چنين بوده باشد . من يک رشته از مسائل روزمره را در صحنه تئاتر با نوع و فرم کار خود از حالت روزمرگی خارج کرده ام و ابعادی از اين مسائل را بيشتر زير ذره بين برده ام . از نظر موضوعی درست است . " بوف کور " يک کار " درونی " است . حال آنکه کارهای قبلی من از نظر محتوا " بيرونی " به شمار می آيند . از نظر فرم ولی من هميشه به يک رشته از اصول وفادار هستم .

آن " بعضی ها " ايراد ديگری هم بر کار شما دارند . می گويند در شرايط روحی ويژه ای که ايرانيان ، امروز در درون و برونمرز گرفتار آنند ، رفتن به سوی چنين مسائلی چندان سودمند به نظر نمی رسد . در واقع به عوارض منفی تاثير گذاری محتوای " بوف کور " اشاره می کنند . خود شما چه می گوييد ؟

من فکر می کنم از اين نظر هم به سبک و سياق کارهای قبلی خودم وفادار مانده ام . به مسائلی هميشه در کارها می پردازم که معمولا ما دوست نداريم به آنها فکر کنيم . مسائلی که اگرچه با آنها درگيريم ولی هيچوقت نمی خواهيم به آنها فکر کنيم . در " بوف کور " هم همينطور است . به مسائلی پرداخته می شود که باعث و بانی دغدغه های راوی است . در واقع دغدغه های من امروزی ، انسان امروزی و ايرانی امروزی و هر کس که در بن بست کنونی ، در اين وضعيت آشفته اجتماعی زندگی می کند نيز هست . من سعی می کنم ، تماشاگر خود را با همين مسائل دغدغه ساز و نامطبوع درگير کنم . ما در طول تاريخ هميشه از سر اين مسائل گذشته ايم و با آنها درگير نشده ايم و به آنها فکر نکرده ايم . به همين جهت بسياری از گره های تاريخی را نتوانسته ايم برای خودمان باز کنيم . درگير شدن با مسائل هميشه تاثير منفی ندارد . می شود به آنها فکر کرد . با آنها درگير نشد و تاثير عکس از آنها بدست آورد . به هر حال هدف من آزاردادن تماشاگر نيست ، درگير ساختن اوست .

کمی هم درباره ساختار شکلی " بوف کور " خودتان صحبت کنيم . صحنه های اول و آخر که خيلی صحنه های درخشانی بودند . خيلی طراحی انديشيده شده ای داشت . در ميانه ولی نمايش کمی افت پيدا می کند . شايد به سبب " مونولوگ های دور و دراز راوی " ، همينطور است ؟

والله من تا جايی که ممکن بوده سعی کرده ام مطالب " کليدی " را در نمايش بياورم . از " بوف کور " 120 صفحه ای يک نمايشنامه 12 صحنه ای درآورده ام . خيلی چيزها را در نتيجه مجبور شده ام يا حذف کنم تا به تصوير برگردانم . خيلی از اتفاقات تصويری که در نمايش می بينيد ، در " بوف کور " ، در متن آمده است . با اين همه در بسياری از لحظه های درونی که در واقع اساس داستان " بوف کور " را به وجد می آورند ، چاره ای جز استفاده از مونولوگ نيست . مونولوگ به طور کلی ، بيان لحظه های درونی است . من خودم هم حدس می زدم که مونولوگ های طولانی ، به خصوص برای تماشاگر ايرانی که زياد عادت به انديشيدن و تعمق در لحظات و صحنه های " کند " را ندارد ، چندان رضايتبخش نيست . مونولوگ ديدن و شنيدن ، تماشاگر حرفه ای تئاتر می خواهد . به هر حال يک چيزهايی در " بوف کور " هست ، که به لحظات درونی مربوط می شود و من نمی توانستم آنها را حذف کنم . صحبت های راوی را با خودش - و با سايه اش - گاه ناگزير در مونولوگ ها آورده ام .

موسيقی " بوف کور " شما نوعی موسيقی انتزاعی است و هيچ هويت ملی جغرافيايی و تاريخی ندارد . حتما به عمد از آن استفاده کرده ايد ؟

دقيقا همينطور است . من با آهنگساز نمايش ، رضا نوروزبيگی ، صحبت کرده بودم و يک موسيقی بی هويت می خواستم . توی قطعه های مختلف ، سايه های گذرا از انواع موسيقی وجود دارد . مثلا در صحنه گورستان ، صدای زنگی می آمد که شايد موسيقی کليسا را تداعی می کند ، در جای ديگر لحظه ای شباهت با مارش های عزا به ميان می آيد ولی هيچکدام از اينها نيست . می شود گفت موسيقی " بوف کور " ترکيب سايه واری است از يک عنصر غربی و يک عنصر شرقی و در عين حال خودش " چيز سومی " از کار درآمده است .

من فکر می کنم هدايت خودش هم يک همچين ترکيبی بوده است . هدايت البته از همه مجموعه ها فراتر رفته و توانسته به يک دنيای درونی و يک فرديتی برسد . تکيه من در نمايش بيش از همه روی همين " فرديت " است . به هر حال موسيقی را هم می خواستيم " فرديتی " داشته باشد و تکرار آن چيزهايی نباشد که احتمالا مورد انتظار تماشاگر است .

فکر می کنيد از نقش آفرينی بازيگران بوف کور هم راضی باشيد ؟

خودم هم فکر می کنم که بله . اين کار را من از اول با يک مجموعه ديگر آغاز کردم . منوچهر راوينی تنها بازيگری است که از اولين تمرين ها با ما بوده است . من زياد از نتيجه تمرين ها راضی نبودم . اين بود که ناچار شدم ترکيب بازيگران را عوض کنم. از ترکيب جديد ولی خيلی راضی هستم . فرهنگ کسرايی ، خودش نويسنده و اهل تئاتر است . هدايت و " بوف کور " را هم خيلی خوانده و خوب می شناسد . از نظر کاراکتر هم با راوی " بوف کور " ما خيلی نزديک است . در مورد هرمين عشقی و منوچهر رادين هم بايد گفت که در جای واقعی خودشان قرار گرفته اند . رادين در اين دو سه ماه در بوف کور ، نه بازی ، که با آن زندگی کرده است .

وقتی کارگردانی فکر کند که هيچيک از بازيگرانش " جانشين پذير " نيستند ، معلوم می شود که همه چيز درست است . من نيز همينطور فکر می کنم .

" دمی با اسپرم "

مطالعه ی تازه ای که نتايج آن در نشريه " Human Reproduction " چاپ دانشگاه آکسفورد منتشر شده است ارتباط مهمی ميان قرار گرفتن در معرض آلودگی شديد هوا و صدمه ديدن اسپرم در مردان کشف کرده است .   

کارشناسان بارداری به مردانی که می خواهند پدر شوند توصيه می کنند ورزش کنند و سالم غذا بخورند . آنها همچنين بايد در مصرف الکل اعتدال به خرج دهند و بهتر است سيگار را ترک کنند . شواهد فزاينده نشان می دهد که آلودگی ناشی از دود ترافيک به افت کيفيت اسپرم منجر می شود .

در تازه ترين تحقيق ، گروهی از مردان جوان در شهر تپليتزا در جمهوری چک مورد مطالعه قرار گرفتند . اين ناحيه به خاطر وجود نيروگاه برق زغال سوز و همچنين سوزاندن سوخت های فسيلی برای گرم کردن خانه ها ، در طول زمستان هوای بسيار آلوده تری نسبت به باقی فصل ها دارد . کيفيت اسپرم اين  ۳۵مرد برای مدت دو سال به طور مداوم زير نظر گرفته شد . در جريان دوره های آلودگی شديدتر هوا ، کيفيت اسپرم به طور چشمگيری کاهش پيدا کرد . با بهبود کيفيت هوا ، کيفيت اسپرم نيز بهبود يافت .

                        

به گفته محققان اين موضوع نشان می دهد آلودگی هوا اسپرم های بالغ را در آخرين مراحل رشد آنها تحت تاثير قرار داده و به دی ان ای اسپرم صدمه می زند . اين صدمه به نوبه خود بچه دار شدن را برای زوج ها دشوارتر می کند و بر خطر سقط می افزايد .

با اين حال به نظر می رسد اين آسيب ها موقتی باشد و بنابراين پرهيز از آلاينده ها امکان رشد طبيعی و سالم اسپرم های تازه را فراهم می کند. محققان گفتند : " اگر آلودگی هوا صدمات دائمی به بار می آورد در آن صورت شاهد افت کيفيت اسپرم در طول زمان می بوديم . "

                                 

دکتر الن پيسی ، استاد دانشگاه شفيلد و دبير انجمن قوه باروری بريتانيا گفت : " مردانی که می خواهند پدر شوند بايد نسبت به آنچه ممکن است به دی ان ای اسپرم آنها صدمه بزند هوشيار باشند و قرار گرفتن در معرض مواد شيميايی چه در خانه و چه در محيط کار را به حداقل برسانند . اما آنها بايد به ياد داشته باشند که توليد اسپرم تقريبا سه ماه وقت می برد بنابراين هر تغييری که در زندگی خود می دهند سه ماه بعد موثر می افتد . "

                                                                                                      منبع : بی بی سی

" دمی با دانشگاه الازهر "

    

يك بررسي انجام شده از سوي دانشگاه الازهر نشان مي‌دهد ٬ بيش از ده هزار سايت اينترنتي سرگرم فعاليت تخريبي عليه دين اسلام و مسلمانان مي‌باشند . اين بررسي كه به وسيله دكتر «سيد مرعي» استاد دانشكده تربيت دانشگاه الازهر انجام گرديد و در روزنامه روزاليوسف منتشر شده است ، ميزان هزينه اختصاص يافته براي اين سايت‌ها را بالغ بر يك ميليارد دلار در سال ، ارزيابي كرده است .

 مطابق آنچه كه در اين بررسي آمده ، رويكرد اصلي برخي از سايت‌هاي اينترنتي مزبور ، روا داشتن جسارت و اهانت به ساحت پيامبر اسلام ، خدشه‌دار ساختن قرآن و اهانت به پيامبر بوده و گردانندگان برخي از سايت‌هاي ديگر اقدام به نگارش سوره‌ها و آياتي شبيه آيات قرآني مي‌نمايند كه آكنده از هرزه درايي و عقده‌گشايي نسبت به اسلام و مسلمانان است .

                                                 

 همچنين برخي از سايت‌هاي اينترنتي ، كلمات و عبارات قرآني مشهور را با خطوط عربي و در شكل خوك ، سگ و ديگر حيوانات ، در صفحه اصلي خود درج مي‌نمايند و سايت‌هاي اينترنتي ضداخلاقي و مستهجن ، اقدام به درج آيات قرآني در حواشي صفحه اصلي خود مي‌نمايند . از طرفي اخیرا در بعضي از سايت‌هاي اينترنتي ويژه مد ، كلمات و آيات قرآني در حواشي لباس‌هاي ارائه شده در شوهاي معروف لباس ، نقش بسته اند .

                                                                                                   منبع : جام جم

" دمی با شیخ "

روزى شیخ بهایى به طور ناشناس از بازار اصفهان مى‏گذشت در بین راه به دكان بریانى كه تعدادى مرغ سرخ كرده با قلاب به در و دیوار دكان خود آویخته بود رسید شیخ نگاهى به مرغ‏ها انداخت و سپس به استاد بریانى فرمود :

یكى از این مرغ‏ها را نیاز این درویش كن!

استاد بریانى گفت: اگر پول دارى بدهم ؟

شیخ گفت : پولى در كار نیست .

استاد بریانى گفت : پس برو... تو را با مرغ چه كار ! آدمى كه پول ندارد مرغ پخته مى‏خواهد چه كار ؟

شیخ فرمود : اگر به امتناع خود باقى بمانى ٬ تمام این مرغ‏هاى كشته و بریان شده را به گفتن كیشى زنده كرده و پرواز مى‏دهم !

بریانى فروش از شنیدن این حرف كه نشانه دیوانگى گوینده آن بود ، متعجبانه نگاهى به سر و روى شیخ كرده و گفت :

برو پى كارت و گرنه تو را با چوب خواهم راند !

شیخ كه البته مقصودش امتحان بریانى و دادن یك درس اخلاقى به او بود گفت :

من درویش ناتوان و گرسنه‏ام و مدتى است كه غذایى به دهانم نرسیده و بیا و مردانگى كن و امروز ما را با یكى ازاین مرغ‏هاى چاق و چله مهمان بفرما .

بریانى با عصبانیت روى به شاگردش كرد و گفت : استغفرالله . ببین امروز گرفتار عجب ابلیسى شدیم ‏؟!

و بعد به جانب شیخ بهایى برگشته و با فریاد گفت : برو مرد حسابى !

شیخ فرمود : حالا كه اینطور شد ، پس تماشا كن .

كیش !

ناگهان مرغ‏هاى بریان و پخته زنده گشته و پرواز كرده و از آنجا فرار نمودند .

بریان فروش اصفهانى و شاگردش و نیز مشترى‏ها و مردم بسیارى كه در مقابل دكان ایستاده و ناظر جریان بودند از دیدن آن منظره ی حیرت‏انگیز به شگفتى فرو رفته و به خیال اینكه شیخ مرد مستجاب الدعوه و صاحب كرامات است ٬ به او نزدیك شده و عموماً روى خاك افتادند و در برابر شیخ سجده نمودند .

شیخ از ملاحظه گمراهى مردم به فكر چاره افتاد و بلافاصله شلوار خود را پایین كشیده و ردودروى مردم بناى ادرار كردن را گذاشت !

مردم از این رفتار زشت شیخ سر از سجده برداشته و هر یك به طرفى گریختند در این موقع شیخ به یكى از آنها گفت :

عجب مریدانى هستند ! به كیشى آمدند و به فیشى رفتند !

 از همان روز جمله ی " به كیشى آمدند و با فیشى رفتند " در اصفهان ضرب المثل شد و سپس به سایر نقاط ایران سرایت كرد .

" دمی با رجعت "

  

انتشارات بوستان كتاب قم ، كتاب بازگشت به دنيا در پايان تاريخ را به قلم خداداد سليميان كه در مؤسسه فرهنگي انتظار نور تهيه شده است ، منتشر كرد .
موضوع اين كتاب رجعت است . رجعت ، بازگشت دو گروه از مردگان ، شامل مؤمنان محض و كافران محض ، پس از ظهور حضرت مهدي موعود ( ع ) است تا مؤمنان از برپايي حكومت جهاني عدل شاد شوند و كافران در اندوه و تألم به سر برند .
اما اين رجعت و پايان يافتن تاريخ ، چه زماني به وقوع مي‌پيوندد ؟ رجعت كنندگان چه كساني هستند ؟ در آن روز كار ، تكليف و مسئول بودن چه معنا دارد ؟ پرسش‌هايي از اين دست در اين كتاب مورد بررسي قرار گرفته است .

               

كتاب از دو فصل و يك مقدمه و همچنين كتاب‌نامه و فهرست آيات و روايات تشكيل شده است .
گفتني است بازگشت به دنيا در پايان تاريخ در ۲۵۶ صفحه و با شمارگان هزار و پانصد نسخه به بازار كتاب عرضه شده است .

                                                                                          منبع : رسا نیوز

" شرط حیات "

اگر کسی بگوید هرگز برایش اتفاق نیفتاده  نمی توانم باور کنم . بی شک وقوع این جملات مرحوم هدایت در زندگی شخصی ٬ برای حداقل یک بار ٬ آن هم با مختصات زندگی ایرانیان در عصر حاضر توجیه پذیر است .

 

(( پشت سرم درد می گیرد تیر می کشد شقیقه هایم داغ شده به خودم می پیچم .

لحاف را جلو چشمم نگه می دارم فکر می کنم . خسته شدم خوب بود می توانستم کاسه ی سر خودم را باز کنم و همه ی این توده ی نرم خاکستری پیچ پیچ کله ی خودم را در آورده بیندازم دور بیندازم جلو سگ . ))

 

زیر سایه بان راهروی اصلی محیط آموزشیم تنها نشسته بودم . دانشجویان خوشحال از روزمرگی برای ثبت نام ترم جدید از سویی به سویی دیگر می رفتند ( صدای همهمه ی رضایتمندانه ی ایشان بیانگر آن بود . )

هر از گاهی آشنایی از مقابلم می گذشت و هر دو به نشانه ی احترام مجبور به تحویل لبخندی زورکی می شدیم . سالی جدید ٬ ماهی جدید ٬ هفته ای جدید ...

روزها از پس یکدیگر می گذرند و در این گذار از جامعه ی بیمار ما نمی توان انتظاری داشت . جز روزمرگی وظیفه ای بر گردن ندارد . فقط کمی تغییر لازم است تا شرط ایمان را ادا کرده باشد . برای آن هم کافیست هر بامداد که برای قضای حاجت از خواب بر می خیزیم ٬ از مسیری جدای از مسیر دیروز به مستراح رویم . به این شکل امروزمان با دیروزمان یکسان نخواهد بود .

 

صدای ایستادن ماشینی رشته ی افکارم را پاره کرد  . از جایی که نشسته بودم می توانستم پارکینگ جلوی آموزشگاه  را ببینم . لحظه ای که نگاهم به ماشین افتاد دختری از ماشین پیاده شد ٬ در جلو را بست ٬ در عقب را بازکرد ٬ از داخل ماشین چیزی برداشت ٬ در را بست و چادرش را درست کرد . گرد و غباری که به هوا بلند شده بود آرام به سمت وی حرکت می کرد . دختر از پشت ماشین دور زد و به سمت راننده حرکت کرد . در این فاصله راننده خم شده بود و گویی در داشبورد چیزی می گذاشت . وقتی دختر به او رسید از ماشین پیاده شده بود . چراغهای راهنمای ماشین دو بار خاموش و روشن شدند و آنها به سمت در ورود حرکت کردند . کمی که جلوتر آمدند متوجه شدم که دختر یکی از همکلاسیهایم  است اما آنچه توجه مرا به خود جلب کرد این بود که در طی سه سالی که با وی همکلاس بودم این اولین باری بود که او را با چادر می دیدم . حال دیگر به جایی رسیده بودند که می شد به این صرافت افتاد که مرد پدرش است . همکلاسیم بسیار مضطرب به نظر می رسید لحظه ای که به من رسیدند سرعتش را زیاد کرد به طوری که یک گام از پدرش جلو افتاد . فهمیدم که تمایلی به انجام سلام و علیک متداولمان ندارد . سرم را به زیر انداختم و آنها رد شدند .

 

او اولین دختری نبود که زندگی دور  از خانواده اش تضادهای آشکاری با زندگی در کنار خانواده اش داشت . دخترانی که اختیار ابتدایی ترین تصمیم گیری های زندگی شخصیشان را ندارند . پدرانی که غایت القصوایشان وجود دو متر پارچه ی سیاه است و دو سانتی متر پرده ی سفید .

اگر نداشتن چادر از جانب پدرش اشتباه تلقی شود ٬ بی شک سلام وی به من فاجعه ای خواهد بود . حق کاملا با وی است  . او باید همان طور که پدرش می خواهد زندگی کند ٬ همان طور که پدرش می خواهد بپوشد و همان طور که پدرش می خواهد فکر کند . این ها شرط حیات اوست . من باور دارم که اگر نکند او را خواهند کشت . گرچه حال نیز مرده است . خبری که شب قبل خوانده بودم موید این عقیده ی من بود :

 

حکایت دختر بیست و دو ساله ی ترکیه ای به نام " گول دنیا " که به زور توسط شوهر دختر عمویش مورد تجاوز قرارگرفته و باردار می شود . او که می داند فریادرسی نخواهد داشت از شهر خود به استانبول می گریزد و بارداریش را در خفا سپری می کند و سر انجام شرط انسانیت را ادا کرده و فرزندش را سالم به دنیا می آورد . گول دنیا سپس فرزندش را در پتویی می پیچد و در مسجدی رها می کند و می گریزد اما متاسفانه راز او در شهرش بر ملا می شود . تصمیم خانواده اش بر این می شود که دو برادر گول دنیا را که یکی از آنها حتی کمتر از هیجده سال سن داشت به استانبول بفرستند تا با مجازات مرگ ٬ خواهرشان را به سزای عمل خود که همانا به زور مورد تجاوز قرار گرفتن است برسانند !

گول دنیا هدف گلوله ی برادرانش قرار می گیرد اما بخت با او یار می شود و او را به موقع به بیمارستان می رسانند و نجات می یابد .

روز بعد برادرانش به بیمارستان  می روند و همانجا روی تخت بیمارستان با شلیک دو گلوله به مغز او ماموریت خود را به انجام می رسانند .

 

وقتی به گول دنیا فکر می کنم دچار سرگیجه ای مبهم می شوم جالب آنکه لحظاتی نیز در خوابم آمد . تصاویر آشفته ای را هنوز به خاطر دارم :

 

لبهای او تکان می خورد اما صدایی نمی شنیدم . تنها صدایی که می آمد شبیه به بالا کشیدن بینی توسط کسی بود اما صدای گریه شنیده نمی شد . فقط آن صدا لحظه ای سکوت را می شکست و دوباره همه جا را سکوت فرا می گرفت . نفهمیدم چگونه اما فهمیدم گول دنیاست . خوب به چهره اش دقیق شدم . گریه نمی کرد فقط لبهایش تکان می خورد ٬ اما صدایی شنیده نمی شد . صورتش هیچ حس خاصی نداشت نمی شد فهمید ناراحت است یا خوشحال . نگران بودم که آیا می توانم با او حرف بزنم یا نه . ناگهان لبهایم تکان خورد اما صدایی نشنیدم . نفهمیدم که چه گفتم . لحظه ای بعد نفهمیدم چگونه اما فهمیدم که گفت : " من فهمیدم " .

لبهایم تکان خورد اما صدایی نشنیدم . انگار سوالی از او پرسیدم . لبهای او تکان خورد اما صدایی نشنیدم . نفهمیدم چگونه اما فهمیدم که گفت : " فهمیدم که نمی تونم از دستش فرار کنم " .

لبهای من تکان نخورد اما صدایی شنیده شد . شبیه به بالا کشیدن بینی توسط کسی بود . بازهم نفهمیدم چگونه اما فهمیدم که گفت : " فهمیدم که حامله میشم آخه نکشید بیرون " .

باز همان حالت قبل پیش آمد و لبهای من تکان نخورد اما همان صدا دوباره آمد .

" فهمیدم که باید فرار کنم تا بچه سالم به دنیا بیاد " . باز همان حالت قبل و همان صدا ...

" فهمیدم که  به دنیا اومد " . باز همان حالت قبل و همان صدا ...

" فهمیدم که برادرای خودم هستن " . باز همان حالت قبل و همان صدا ...

" فهمیدم که سوزشه تیره " . باز همان حالت قبل و همان صدا ...

" فهمیدم که نمردم " . باز همان حالت قبل و همان صدا ...

" فهمیدم که داداشام اومدن بیمارستان " . باز همان حالت قبل و همان صدا ...

" اما نفهمیدم " .

لبهایش دیگر تکان نخورد اما همان صدای قبل دوباره آمد با این تفاوت که این بار صدا کمی بلندتر و ممتدتر شنیده شد . لبهای من تکان خورد اما صدایی نشنیدم . نفهمیدم که چه پرسیدم اما از جواب او می توانم حدس بزنم که انگار دلداریش داده بودم . نمی فهمیدم چگونه اما می فهمیدم که می گوید : " چطور ناراحت نباشم ؟ چرا بهتره که نفهمیدم ؟ الان دو روزه هرچی فک میکنم یادم نمیاد که داداشام برا چی اومده بودن بیمارستان و چی شد ؟ اونوقت به جایه اینکه کمکم کنی میگی بهتره که ندونم ؟ "

مکث مبهمی کرد و بعد از نمی دانم چند ثانیه نفهمیدم چگونه اما فهمیدم که گفت : " تو میدونی ؟ " لبهای من تکان خورد اما صدایی نشنیدم . نفهمیدم چه گفتم . لبهایش تکان نخورد حتی همان صدای قبلی هم نیامد . خوب که به چهره اش دقیق شدم نفهمیدم چگونه اما فهمیدم که انگار حس جدیدی پیدا کرده بود . نفهمیدم چگونه اما فهمیدم که سیلی محکمی به من زد .

 

از خواب که پریدم لحظه ای را به مرور آنچه دیده بودم گذراندم . متوجه شدم که عرق قابل توجهی کرده ام . به ساعت که نگاه کردم بیست دقیقه به دو ظهر را نشان می داد . همیشه از این حالت عقربه ها متنفر بوده ام . آن روز و آن خواب هیچ گاه از خاطرم نخواهد رفت و هر زمان که به گول دنیا فکر کنم نخواهم توانست گریه نکنم . به تمام لحظات تلخی که بر او رفته بود که برای من در خواب تعریف کرد .

انگار که از کودکی با هم بزرگ شده باشیم با من بی اندازه راحت بود . آن نه ماهی که در خفا گذراند ... آن " بزرگ زنی ای " که در حق یک انسانی که ندیده و نشناخته بود کرد ... آن لحظه ای که به هوش آمد و فهمید نمرده است ... آن لحظه ای که برای بار دوم برادرانش را دید ... گول دنیا تمام آن لحظات را فهمید اما نفهمید که برادرانش به چه منظور به بیمارستان آمدند .

به نظر من بدبین ترین خواهران هم نمی توانند حدس بزنند که برادرانشان بعد از یک قتل عمد نافرجام در حق آنها ٬ حال برای به فرجام رساندن آن قتل عمد به بیمارستان آمده اند . شاید حدس زد که آنها برای عیادتش ٬ به دلجویی و اظهار پشیمانی آمده اند . البته من نمی دانم اما امید دارم وقتی انسانها می میرند آخرین برداشتهایشان به منزله ی حقیقت تلقی شود .

روزی یکی از دوستانم می گفت چرا اینقدر زود می رنجی و به گریه پناه می بری ؟ اگر در کنارم بود به او می گفتم که وقتی به گول دنیا فکر می کنم و وقتی به اسم او که به ترکی یعنی " لبخند بزن دنیا " فکر می کنم ٬ مفهومی برای لبخند زدن نمی یابم و به عبارتی نمی توانم گریه نکنم ٬ نمی توانم .

 

حال دیگر به جایی از محوطه ی آموزشگاه رسیده بودم که اکثر مواقع خلوت است . اشکهایم را پاک می کنم . از جلوی یکی از تابلوهای اعلانات که رد می شوم اطلاعیه ای نظرم را به خود جلب می کند :

 

(( قابل توجه خواهران دانشجو بدینوسیله به اطلاع می رساند موارد ذیل در رابطه با پوشش اسلامی مجددا اعلام می گردد و در صورت تخلف از طریق کمیته ی انضباطی دانشجوی متخلف احضار و ضمن تذکر مراتب در پرونده ی دانشجو منعکس خواهد شد .

1 –  مقنعه ٬ مانتو ٬ شلوار ٬ جوراب ٬ کفش بایستی مشکی یا رنگ تیره داشته باشد .

2 _ مانتو بایستی بلند بوده و ساق پا را بپوشاند .

3 _ کفش دانشجویان باید مشکی یا تیره بوده و بدون پاشنه باشند . ))

 

چند بار سرم را به نشانه ی تایید تکان می دهم . کاملا صحیح است که اگر در خانه بکشند ٬ در دانشگاه باید با کمی تخفیف احضار کنند . چون دانشگاه یک محیط فرهنگی است و درست نیست که دختری را در این محیط بکشند .

 

بدون هدف شروع به قدم زدن می کنم و به یاد گزارش دیده بان حقوق بشر از وضع زنان در پاکستان می افتم که : (( معمولا کسی برای نجات زنی که از دست شوهر یا برادرش کتک می خورد دخالت نمی کند . )) !

 

به سمت در خروج که حرکت می کنم دوباره همکلاسیم را با پدرش می بینم که به سمت ماشین در حرکتند . به ماشین که رسیدند چراغهای راهنمای ماشین دو بار روشن و خاموش شدند . پدر در ماشین را باز می کند و می نشیند داخل . همکلاسیم در عقب را باز می کند ٬ وسایلش را می گذارد داخل ٬ در را می بندد ٬شرط حیاتش را درست می کند ٬ در جلو را باز می کند ٬ می نشیند ٬ در را می بندد و ماشین حرکت می کند .

 

من هم به در خروج می رسم . گردوغباری که به هوا برخاسته را می شکافم و می گذرم . چند قدم که می روم ٬ نگاهی به پشت سر می اندازم . دانشجویان هر یک به سویی می روند . گردوغبار هنوز پراکنده نشده .